Zalecamy by spotkania terapeutyczne odbywały się regularnie (np. raz na tydzień lub raz na dwa tygodnie). W przypadku grupy – grupy powinny być stałe, o niezmienianym składzie, co pomoże wprowadzić socjoterapeutycznych charakter do tych spotkań.

ROLA OPIEKUNÓW

Zajęcia prowadzić będzie zespół terapeutyczny: onoterapeuta, przewodnik osła, czasami również inne osoby zaangażowane w dany cykl zajęć. W przypadku grupy do prawidłowego przebiegu zajęć ważna jest aktywna rola opiekunów grupy. Ich zaangażowanie pomaga onoterapeucie skupić się na indywidualnych potrzebach, każdego uczestnika. Opiekun jest odpowiedzialny za swoją grupę przez cały czas. W procesie terapeutycznym zaleca się aby opiekun nie był rodzicem żadnego z uczestników. Onoterapeuta odpowiada za przebieg zajęć, dostosowanie ich do możliwości uczestników, oraz skupiając się na potrzebach uczestników dba by przyniosły im jak najwięcej korzyści. Przewodnik osła sprawuje opiekę nad zwierzętami.

Osioł na receptę?
Tak, we Włoszech lekarze mogą kierować swoich pacjentów na onoterapię.

„Międzynarodowa Organizacja Zdrowia od dawna uznaje dobroczynny wpływ zwierząt na zdrowie psychiczne i somatyczne człowieka.”

Jak pisze Katarzyna Słupska -animaloterapeuta:

„Osioł w czasach współczesnych zdobył uznanie jako doskonały współpartner w pracy terapeutycznej, który odmraża nasze uczucia, niweluje stres, obniża poziom napięcia nerwowego. Badania naukowe dowodzą, że w jego obecności poprawia się nasze samopoczucie, obniża ciśnienie krwi, spada poziom trójglicerydów i cholesterolu. Interakcja człowiek – zwierzę powoduje również wzrost beta-endorfin, prolaktyny, oksytocyny, dopaminy oraz spada poziom kortyzolu, co ma miejsce w sytuacjach odprężenia i zadowolenia.
W czasie kontaktu z osłem w dorosłym człowieku często rozbudza się uśpiona empatia i wrażliwość. (…) Osioł wejdzie w nasz rytm, stan emocjonalny, odda swoją dobrą energię, pokaże i przekaże spokój i opanowanie, pozwoli dostrzec piękno natury (…). Relaksujemy się, odrywamy od zmartwień, zwalniamy tempo, potrafimy się zatrzymać, ze spokojem zastanowić się nad własnym życiem, co jest dla nas naprawdę ważne. Możemy nauczyć się od osiołka pokory i wytrwałości w dążeniu do celu.”

Cały tekst Kasi tutaj:
http://fundacjadomswjakuba.pl/nowy-wpis/a-po-co-te-osiolki/?fbclid=IwAR20NNguedVNYL3MW0cv0dXnO1Y5JhgbZvEjnUAnpeQGMBkY7wxh9SMOxG0

PRZYGOTOWANIE DO ZAJĘĆ

Najważniejszy w przygotowaniu do zajęć jest komfort uczestników, dlatego wszyscy muszą być ubrani odpowiednio do warunków pogodowych. Obowiązują pełne buty (z zasłoniętymi palcami), zalecamy kalosze (pastwisko bywa błotniste), ubranie luźne, sportowe (zajęcia wiążą się z aktywnością fizyczną), kurtka przeciwdeszczowa. Należy unikać łańcuszków i odstających elementów, długich kolczyków. Zabrania się wnoszenia ze sobą na pastwisko jedzenia, foliówek w kieszeniach oraz przedmiotów, które osioł mógłby połknąć. Plecaki i torby zostawiamy w wyznaczonym przez organizatora miejscu. Dzieci powinny zabrać ze sobą butelkę wody, kanapki lub przekąski.

PRZECIWWSKAZANIA DO UCZESTNICTWA W ZAJĘCIACH

Przeciwwskazaniami do uczestnictwa w zajęciach mogą być alergie, choroby skóry, pasożyty, podwyższona temperatura, stany zapalne ogólnoustrojowe, choroby infekcyjne, niewygojone rany, odleżyny lub skaleczenia, stany po świeżych złamaniach, operacjach, nietolerancja terapii, niepohamowany lęk i inne.

DOKUMENTACJA

Dla każdego z uczestników prowadzona będzie dokumentacja specjalistyczna, w celu ewaluacji. Do dokumentacji należy podać informacje o braku przeciwwskazań do uczestnictwa w zajęciach, diagnozę schorzenia lub opinię interdyscyplinarną – zalecenia rehabilitacyjne (jeśli występuje), opinię psychologa lub pedagoga (jeśli dziecko posiada). Niezbędna jest również zgoda rodziców lub opiekunów prawnych na uczestniczenie dzieci w zajęciach z onoterapii. Ze swojej strony dostarczamy: dokument potwierdzający kwalifikacje do prowadzenia onoterapii, ubezpieczenie OC, zaświadczenie weterynarza potwierdzające, że zwierzęta objęte są opieką weterynaryjną (szczepienia, odrobaczanie, brak przeciwwskazań do udziału w zajęciach z dziećmi), konspekt zajęć grupowych, kartę przebiegu zajęć oraz ewaluację.

Zawód: ONOTERAPEUTA ❤️

W pracy moim partnerem jest osioł. Najważniejsza jest więź jaka nas łączy, ta niewidzialna nić porozumienia, relacja pełna obustronnego zrozumienia i zaufania. Wiem czego mogę się po nim spodziewać, odbieram subtelne sygnały, kiedy mówi mi „coś mi się nie podoba”, albo „jestem już zmęczony”. Spędzamy wspólnie mnóstwo czasu. Znam jego charakter, upodobania, możliwości.

Onoterapeuta współpracuje też z innymi specjalistami. Ten „inny specjalista” dopełnia nasz (ja+osioł) duet, o profesjonalną wiedzę w dziedzinie, którą się zajmuje. Może to być np.: psycholog, fizjoterapeuta, logopeda, terapeuta SI, trener personalny. Jego uwaga i umiejętności skupiają się na pacjencie. Wspólnie tworzymy zespół.

Nie tylko kurs i certyfikat, ale praktyka i obserwowanie innych oślarzy w Polsce i Francji, zaangażowanie i ciągłe dokształcanie się, doprowadziły mnie do miejsca gdzie jestem dzisiaj. Moją pracę ubogaca wiedza zdobyta na studiach (oligofrenopedagogika- praca z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, praca z dziećmi w wieku szkolnym i przedszkolnym), podczas wolontariatu, doświadczenia z podróży, moje pasje.

To wszystko tworzy unikatową osobowość, która wyznacza kierunek moich działań. Chcę przez to powiedzieć, że nie ma dwóch takich samych ośrodków i dwóch takich samych onoterapeutów. Będziecie musieli przyjechać i sami odkryć czar tego miejsca.